tweet

blogs

ze is in eerste instantie mijn zus

geschreven door Yannic, het broertje van onze blogger Marjolijne

Mijn zus schrijft maandelijks voor stichting Hoezo Anders dus jullie kennen haar vast wel. Zoals de titel misschien al verraadt gaat het vandaag over hoe ik het ervaren heb/ervaar om Marjolijne als zus, met een aangeboren hartafwijking, te hebben.

Niet het einde van de wereld
Marjolijne is nu alweer 22 jaar mijn zus. Dit is uiteraard niet alle jaren van een leien dakje gegaan: regelmatig waren er ziekenhuisbezoeken en er volgden verschillende operaties. Maar dit doet niks af aan dat ze in de basis gewoon mijn zus is en blijft. Als broertje zijnde heb ik uiteraard van de belemmeringen iets meegekregen, zoals het feit dat we in de vakantie niet meerdere dagen achter elkaar een dagje uit konden gaan, omdat de conditie van Marjolijne te slecht was. Hierdoor moesten er rustdagen worden ingelast. Het uithoudingsvermogen van Marjolijne was in onze jeugd zeer slecht. Plannen zoals dagjes uit moesten we vaak een halt toegeroepen. Dat is achteraf gezien spijtig, maar het is ook weer niet het einde van de wereld. Er zijn juist ook weer dingen geweest die ik zonder haar niet zou hebben meegemaakt. We gingen bijvoorbeeld een week naar de Efteling in Villa Pardoes. De uitjes die zij kreeg waren met name bedoeld als opkikkertje voor haar, al was het voor het gezin een soort compensatie voor alle ‘normale’ uitjes die niet plaats konden vinden door de uitwerking van de hartafwijking.

Gezonde broer-zus relatie
De uitjes wegen natuurlijk voor haar niet op tegen de fysieke belemmeringen die zij ondervindt door haar hartafwijking. Maar ondanks de tegenslagen of belemmeringen bleef zij op elk moment in eerste instantie mijn zus. Dit merkte ik voornamelijk toen ik uit huis ging en het vanzelfsprekend elkaar zien niet echt meer van toepassing was. Het verschoof van bij elkaar in huis wonen naar af en toe bijkletsen in een koffietent of bij elkaar thuis en dat is denk ik ook hoe het zich in elke broer-zus relatie ontwikkelt.

Dus wat is eigenlijk mijn ervaring om een zus met een hartafwijking te hebben? Nou ja, voor mij is dat niet echt heel anders. Een vergelijking kan ik niet maken maar ik heb absoluut niet het gevoel dat het de broer-zus verhouding van ons negatief beïnvloedt.