tweet

blogs

Wederzijds begrip

Geschreven door onze blogger Renske

Bij het woord relaties denk ik niet meteen aan een partner waarmee je je leven deelt, het eerste waar ik aan denk is vrienden en familie. Ik heb een leuke vriendengroep, waarin iedere gek z’n eigen gebrek heeft 😉 sorry jongens, als jullie dit lezen… Ik kon het niet laten.

Vriendengroep
Een voordeel daarvan is dat binnen mijn vriendengroep iedereen rekening met elkaar houdt, want iedereen heeft wel iets. Daardoor is het niet zo lastig om te kunnen begrijpen dat iedereen dingen op zijn/haar eigen manier doet, en om het te accepteren als iemand zijn of haar grens aangeeft. Ik zeg niet dat dat niet kan als je vrienden geen beperking hebben, en dat hebben mijn vrienden ook heus niet allemaal, maar het zorgt wel voor een zekere mate van begrip voor elkaar.

Het omgekeerde is ook waar; mijn vrienden kennen me goed, en weten wanneer ik mijn eigen grens overga. Ze zeggen me dan ook gewoon dat ik bijvoorbeeld niet zo eigenwijs moet zijn en lekker de rolstoel moet pakken. Het is niet altijd leuk, maar ze hebben wel gelijk.

Vriend
Naast een gezellige vriendengroep heb ik ook een vriend, we zijn nu 6 jaar samen en wonen sinds een jaar ook samen. Mijn vriend is slechtziend, ik ben spastisch. Dit zorgt ervoor dat we elkaar goed aanvullen; waar hij mijn rolstoel heel Rome door duwt tijdens een stedentrip, wijs ik de weg en regel de vliegtickets en het hotel. Dat we allebei een beperking hebben is voor ons eigenlijk nooit een probleem, ik zie er eerder het positieve van in; we hebben een wederzijds begrip voor elkaar en vullen elkaar goed aan.

Ik ben van mening dat het hebben van een beperking, in ieder geval, het hebben van mijn beperking, niet uitmaakt voor het opbouwen en behouden van relaties. Als het je vrienden wel uitmaakt of ze het lastig vinden dat je sommige dingen niet kunt doen door je beperking, dan heb je denk ik simpelweg je vrienden niet goed gekozen…

Het krijgen van een relatie
Voor wat betreft het krijgen van een relatie met een beperking denk ik dat alles staat of valt met je eigen houding tegenover je beperking en wie je bent. Als je open bent over je beperking, en accepteert wie je bent met je beperking dan maakt dit het veel makkelijker voor je om op zoek te gaan naar een relatie, en hier ook open voor te staan. Ik denk niet dat er ook maar iets vreemds is aan het hebben van een relatie met een ‘normaal’ persoon, maar weet uit ervaring wel dat het ‘makkelijker’ is om een relatie te hebben met iemand die ook een beperking heeft.

Uiteindelijk komt het allemaal neer op een ding, en dat is wat jij en die ander voor elkaar voelen. Als dat goed zit, komt de rest volgens mij vanzelf. Hoe kijken jullie daar tegenaan? Ik ben benieuwd naar jullie ervaringen en verhalen.

Foto: Daniël Brusse