tweet

interviews

Rachelle

Door onze hoofdredacteur Ellis

Rachelle(20) is vanaf haar geboorte slechtziend door een erfelijke ziekte aan haar oogzenuw, maar het is niet aan haar te zien. Ze doet aan showdown, een sport voor visueel gehandicapten. Ook is ze sinds kort begonnen aan de studie onderwijsassistent.

Je hebt vanaf je geboorte een ziekte aan je oogzenuw. Wat is de ziekte precies?
Sinds mijn geboorte heb ik de erfelijke ziekte dominante opticus atrofie. Het is een ziekte aan mijn oogzenuw. De ziekte is nog erg onbekend. Bij mij komt het vermoedelijk uit één familietak. De oogzenuw is bleek, waardoor het signaal naar mijn hersenen niet goed doorkomt. Zie het als een gloednieuwe tv en een oude stekker die je gevonden hebt op zolder. Als je de oude stekker in de tv doet, werkt de tv niet of heb je slecht beeld, terwijl aan de tv niets te zien is. Aan mijn ogen ook kun je het ook niet zien.

Wat is lastiger door je ziekte? Hoe zorg je dat het wel lukt?
Ik ben er zelf niet zo vaak bewust van dat ik niet zo goed zie. Ik probeer mijn ziekte altijd het zo goed mogelijk uit te leggen en er open en eerlijk over te zijn tegen mensen. Toch vind ik dat soms lastig. Mensen zeggen vaak: “ik draag toch ook een bril” of: “werken lenzen niet dan?”. Als je slechtziend bent, heb je minder dan 40% zicht en dat kun je niet 100% te maken met een bril of lenzen. Veel mensen zullen dat niet (direct) begrijpen. Dat is oké, want het is ook best lastig om te begrijpen. Wat ik moeilijk vind, is kijken of de bus die aankomt rijden de juiste bus is. Het kost vaak meer moeite en ik moet er hard voor werken, maar er zijn altijd meer wegen naar Rome. Als je iets echt graag wilt, lukt het altijd.

Zijn er ook dingen die door jouw ziekte in je leven gekomen?
Ik heb door mijn beperking veel mensen leren kennen met een beperking. Een aantal daarvan zijn mijn vrienden geworden. Ik doe sinds kort aan showdown. Dit is een sport voor visueel gehandicapten die op gehoor wordt gespeeld. Ik ben die sport gaan doen, omdat een vriend dat ook doet. Het is ook fijn dat je dan met mensen bent die je ook goed begrijpen.

Wat maakt jou ‘anders’ dan jouw leeftijdsgenoten?
Mijn beperking maakt me anders als mens, maar niet als persoon. Ik zie eruit zoals iedereen en als ik het niet vertel, zal je het niemand horen zeggen. Ook kom ik vaak dromerig over als ik in de verte staar, omdat ik aan het luisteren of aan het opletten ben. Door ervaringsverhalen van anderen slechtziende mensen heb ik een andere kijk op het leven gekregen.

Wat is jouw droom en hoe ga je die bereiken?
Mijn droom is om altijd mensen en kinderen te kunnen helpen. Ik wil kinderen helpen om beter ontwikkelen op verschillende gebieden. Ik doe nu de studie onderwijsassistent. Het kost veel moeite maar het gaat mij lukken. Het kost mij meer moeite omdat ik langer over taken en opdrachten doe. Lezen kost me meer moeite dan iemand die goed ziet.

Wat zou je jongeren met een (niet) zichtbare beperking of chronische ziekte willen meegeven?
Als je een beperking hebt, wil je graag “gewoon” gevonden worden. Maar wat is gewoon of normaal? De boodschap die ik mee wil geven is:  blijf wie je bent, denk aan anderen, vertrouw op wat je kunt en wees een mooi mens. Iedereen heeft problemen in het dagelijks leven en er is geen beter of perfect beeld, al zien veel mensen dat wel zo. Je bent goed zoals je bent en als je daar op vertrouwt kun je alles aan!