tweet

interview van de maand

Kristel

Door onze hoofdredacteur Ellis

Kristel (18) sportte graag. Ze was goed in turnen en ging dan ook regelmatig met de plaatselijke vereniging mee op wedstrijd. Langzaam kreeg ze steeds meer pijn bij het turnen en moest ze stoppen. Later werden fietsen en traplopen ook veel te pijnlijk… Een bezoekje aan de dokter op 10-jarige leeftijd, wees uit dat ze een aandoening had: Osgood-Schlatter.

Wat is de ziekte van Osgood-Schlatter?
De ziekte van Osgood-Schlatter is een ziekte waarbij er pijn optreedt op de plaats van de aanhechting van de kniepees aan het scheenbeen. Hierbij ontstaat er een gevoelige bobbel op het scheenbeen net onder de knie. De ziekte komt vooral voor bij jongens tussen de 10 en 16 jaar of meisjes tussen de 8 en 13 jaar. Osgood-Schlatter ontstaat in de groeispurt, wanneer de pezen minder hard groeien. Osgood-Schlatter gaat in principe vanzelf over, vaak adviseert de huisarts om minder te sporten en te koelen na beweging.

Is de ziekte bij jou ook vanzelf overgegaan?
Nee, de ziekte is bij mij niet vanzelf overgegaan. Ik bleef veel pijn aan mijn knieën houden en kon nog steeds niet fietsen zonder pijn. Ik wilde een tijdje hardlopen, maar ook dat ging niet omdat ik ook daarbij pijn kreeg aan mijn knieën. Meerdere keren ging ik terug naar de dokter om te kijken of het weggehaald kon worden, maar hij mocht of kon er niks aan doen, omdat ik nog niet uitgegroeid was. Ik kreeg wel fysiotherapie en speciale patella bandjes, maar dit hielp niet tegen de pijn. Toen ik uitgegroeid was en nog steeds een “nee” kreeg, ben ik naar een gespecialiseerde privékliniek gegaan om te kijken ofzij er wat aan konden doen.

Belemmert de Osgood-Schlatter jou in je dagelijks leven?
Mijn Osgood-Schlatter heeft ervoor gezorgd dat ik mijn grootste passie op moest geven. Een aantal jaren later ben ik begonnen met dansen maar ook dat ging na verloop van tijd niet meer omdat de pijn steeds heviger werd. Ik kon niet meer op de normale fiets naar school, daarom hadden mijn ouders besloten om een elektrische fiets voor mij te kopen. Als 14-jarig meisje op de middelbare school kreeg ik daar vaak opmerkingen over die mij onzeker maakten. Ook met gym kon ik niet met alles mee doen en kreeg ik regelmatig van klasgenootjes te horen dat ik gewoon ‘te lui’ was om mee te doen. Deze ervaringen draag ik nog altijd met me mee. Ondertussen ben ik 18 jaar oud, en heb ik nog steeds last met traplopen, rennen, springen, lang staan etc. Ik ben nu 7 weken geleden geopereerd aan één knie en merk dat de specifieke Osgood-Schlatter pijn in die knie weg is.

Zit er ook een positieve kant aan het hebben van Osgood-Schlatter?
Ikzelf denk dat er aan elke negatieve ervaring weer iets positiefs gekoppeld zit. Ik heb erdoor geleerd om sterker in mijn schoenen te staan en ook dat er genoeg andere leuke dingen zijn die ik wel kan doen.

Zie jij jouw toekomst met of zonder Osgood-Schlatter?
Natuurlijk hoop ik, dat ik na mijn volgende operatie aan mijn andere knie helemaal van de pijn verlost ben en ik weer kan doen wat ik altijd al heb willen doen. Maar ondertussen ervaar ik deze pijn al 8 jaar lang en heb ik geleerd wat ik wel en niet kan doen. Ik zou graag weer willen sporten, en als de pijn niet helemaal weg gaat, dan is dat ook geen ramp. Ik hoop op een toekomst zonder pijn, maar voor nu kan ik niks anders doen dan afwachten en hopen op het beste.

Wat zou je jongeren met een (niet) zichtbare beperking of chronische ziekte willen meegeven?
Probeer er altijd het beste uit te halen wat eruit te halen valt, maar houd jouw beperking of ziekte goed in de gaten. Trek je vooral niet te veel aan van wat andere mensen over je zeggen, die mensen zullen er altijd zijn. Zij weten niet altijd wat er aan de hand is en uiteindelijk word je hier mentaal alleen maar sterker door.