tweet

blogs

zes keer per week trainen

Door onze blogger Ellis

Sport en beweging was voor mij in eerste instantie de key om kracht in mijn benen te ontwikkelen en uiteindelijk te kunnen lopen. Momenteel beheerst mijn sport een belangrijk deel van mijn leven. Ik train veel momenteel. Niet altijd omdat ik dat zo leuk vind, maar omdat ik talent heb en topsportschema’s heb. Of ik die schema’s blijf houden de komende jaren, dat weet ik niet. ik wil nu voornamelijk het plezier wat ik eraan beleef behouden. Mijn sportleven begon vanaf mijn 6e met therapeutisch paardrijden, maar ik moest daar op een gegeven moment mee stoppen, omdat mijn rug begon op te spelen.

Aangepast wielrennen
Uiteindelijk ontdekte ik het aangepast wielrennen en op een paralympische talentdag, bleek ik talent te hebben en werd ik in het talentprogramma opgenomen. Sindsdien ben ik mezelf continue aan het verbeteren en harder aan het trainen. Uitdagingen blijven er zeker komen, omdat ik in een zeer sterk deelnemersveld rijd en ik gewoon nog niet zo sterk ben. Momenteel train ik zo’n zes keer per week met veel verschillende trainingen, onder andere sprinttrainingen, duurtrainingen, krachttrainingen en techniektrainingen.

Uitdagingenimage_00013
Mijn sportleven draait wel om sportieve uitdagingen. Sportieve uitdagingen helpen mij ook enorm in mijn mentale verwerking. Sport is mijn uitlaatklep.Toen mijn moeder overleed, heb ik besloten om de Alpe d’HuZes dit jaar te gaan fietsen. Bij mij werkt het om doelen te stellen. Zo wist ik in oktober 2015 dat ik de Alpe d’HuZes ging fietsen. Alpe d’HuZes heeft 1 missie: zoveel mogelijk geld inzamelen voor de strijd tegen kanker, om te zorgen dat kanker uiteindelijk chronisch wordt. Kanker is bij ons zo dichtbij en dat was dan ook een van mijn drijfveren. Afgelopen maandag was het drie jaar geleden dat mijn opa overleed aan botkanker en mijn oma heeft non-Hodgkin. Het is de harde waarheid dat 1 op de 2 mannen en 1 op de 3 vrouwen kanker zullen krijgen. Het is een van de redenen waarom ik graag mee wilde rijden.

Onder de indruk
Na een aantal geldinzamelingsacties en natuurlijk genoeg trainen, was 28 mei onze vertrekdag. Op weg naar de Alpe, wat voor zoveel Nederlanders hun tweede thuis is. Toen we ‘s middags aan de voet van de berg kwamen en met de auto naar boven reden, schrok ik enorm. Wat was die berg stijl! Hoe zou ik die ooit op kunnen fietsen? Onder de indruk begon ik aan de eerste dagen op de Alpe. En daar kwam de maandag, de dag dat we even de berg gingen voelen. Een rondje van 3 kilometer waarbij we een paar kilometer daalden en een aantal bochten omhoog klommen. Dat voelde goed! De benen waren klaar voor de koersdag.

Toen brak de koersdonderdag aan. Om 3:00 uur daalden we van de top van de Alpe d’Huez langs alle kaarsen af naar het dorpje Bourg d’Oisans om te starten. Vanwege mijn beperking mocht ik op de eerste rij, achter de motards, starten. Daarnaast had ik iemand naast mijn zijde nodig om mij te helpen met uitklikken, drinken en stoppen op minder steilere stukken. Om 4:28 uur gingen we van start en zo rond 6:30 uur waren we voor de eerste keer boven. In totaal zijn we 3 keer omhoog geklommen. Best knap als je voornamelijk alleen je linkerbeen gebruikt.

Ik heb erg genoten van deze uitdaging. Als mijn gezondheid het toe laat, zal ik in 2017 zeker weer mee doen! Wil je meer weten over mijn week, bekijk dan mijn verhaal op mijn blog.