tweet

interviews

Lydia

“Ik leef zonder planning en ga gewoon”

Door onze redacteur Mariam

Lydia (19) kreeg op haar elfde de diagnose PDD-NOS. Ze heeft haar middelbare school periode afgesloten met MBO 1 AKA. Momenteel assisteert ze in twee kleuterklassen op een basisschool. Ze wilt zich hier ook verder in specialiseren en haar eigen geld  verdienen. ‘Als ik een doel heb, ga ik door totdat ik heb wat ik hebben wil!’

Zou je kort iets willen vertellen over wat PDD-NOS is en wat dat voor jou en je omgeving betekent?
PDD-NOS is een lange Engelse afkorting die inhoudelijk staat voor een paar kenmerken van autisme. Ik heb dus autisme maar niet helemaal, alleen een paar dingen ervan. Voor mijn omgeving is het soms lastig en soms ook niet. Wat misschien ‘vervelend’ is, is dat ik vaak dingen op mijn eigen manier doe om mijn eigen doel te behalen.

Hoe zorg je dat je zo min mogelijk last hebt van je beperking?
Ik doe simpelweg of ik het gewoon niet heb. Als ik nieuwe mensen ontmoet, vertel ik pas in een later stadium dat ik PDD-NOS heb. En als er toch wat naar voren komt van mijn beperking, los ik dat op zoals ik dat fijn vind. Ik los het op als Lydia en niet als een persoon met een vorm van autisme. En ik denk ook niet als een autist, dat scheelt.


Wat maakt jou anders dan andere jongeren?
Ik leef zoals ik zelf wilDSC_0266. Wat anderen van mij vinden, boeit mij niet zo. Ik onderscheid mij van anderen autisten, ook door zo normaal mogelijk te leven. Dat standaardbeeld van  een autist, zie je niet terug bij mij. Ik leef zonder planning en ga gewoon. En als ik een doel heb, ga ik door totdat ik heb wat ik hebben wil.

Je zou graag verder willen studeren, aan wat voor studie zit je dan te denken?
Iets met kinderen lijkt mij vrij interessant. Ik werk op dit moment van maandag tot vrijdag, met behoud van mijn uitkering, van acht tot vier op een basisschool in twee kleuterklassen. Gemiddeld zitten er 25 kinderen in de klas en elke dag leer ik weer wat van ze. En ik hoop dat zij ook van mij leren. Het spreekt mij gewoon heel erg aan dat ik ze dingen kan aanleren voor later.

Wat is je grootste droom en hoe denk je die te kunnen bereiken ?
Ik wil graag afreizen naar grote steden. Ik denk dan aan Berlijn, London, Parijs, Madrid et cetera. Ik wil een beetje cultuur snuiven en wat van de wereld zien. Een voordeel is dat ik niet bepaalde mensen over één kam scheer. Ik behandel ieder als individu. Dus als ik ga, ga ik er heen zonder enig idee wat of wie ik daar zou kunnen aantreffen. Ik wil natuurlijk ook wat talen leren!

Wat zouden andere jongeren van jou kunnen leren?
Wat ze van mij zouden kunnen leren? Leef als een mens en niet als diegene met een beperking.  Het heet niet voor niks ‘beperking’, maar dat is geen ander woord voor ‘grens’. Door alle negatieve opmerkingen die naar mij zijn gemaakt, over dat er zoveel niet mogelijk was doordat ik PDD-NOS heb, ben ik meer een mens geworden.